یادداشت‌های اینترنتی

سلام. اوووو...

سلام بعد از این همه وقت! این همه سال... سلام  به کی؟!

سلام به خودم.

داشتم وبگردی می‌کردم. یاد وبلاگ های قدیمی افتادم. اینکه دیگه چرا کسی مثله قبل کمتر می نویسه. وبلاگ رو باز کردم. خیلی اتفاقی و شانسی رفتم رمز عبور رو زدم. همون بود. فکر می‌کردم عوضش کردم.

خیلی از آرزوهام رو بهش نرسیدم. آرزوهای جدید زیادی هم دارم. امیدوارم به اونا برسم. 

شش ماه بیشتر و کمتر از هفت ماه مونده! تا به قول خواب بزرگ، فری من بشم!

باشد تا زمان بیشتری را برای سال های دور داشته باشم!!

از این وبلاگ دلانه

زلزله آمد و باز هم ویران نکرد. منتظرم تا بیاید. نه اینکه مشتاقش باشم. تصورش هم ترس دارد. وقتی لوسترها تکان می‌خورند و در چارچوب در منتظری تا بریزد٬ اما آرام می‌شود. باز هم زمین گهواره می‌شود و ما هم با توپ‌هایمان بازی می‌کنیم!  به هر حال من منتظرم تا بیاید. بیاید و من را با خودش ببرد. شما توانستید٬ نیایید. من را اگر ببرد خوشحال می‌شوم.

*دنبال همسفری هستم. می‌خواهم ۸ سال دیگر با هم سفری به آن قسمت ... کانادا یا فرانسه بزنیم! برای رفع کنجکاوی. ملتفتید که؟!

تبدیل سوابق کاری به مدارک دانشگاهی
بدون کنکور
بدون امتحان
بدون حضور در کلاس
بدون هزینه‌های اضافی
از دانشگاه‌های معتبر بین المللی

تصویر متحرکی که سمت چپ وبلاگ‌های بلاگفا دیده می‌شود. (بعضی مواقع!)
تبلیغی برای کسب درآمد برای گروه بلاگفا که البته باید هزینه‌های آن را مدیرانش تامین کنند!

* بچه‌های آخر زمون [+]
   به خاطر  اینا دو سه روز کلی انسان زجر کشیدند! [+]

جاهای خالی با چه عباراتی پر می‌شوند؟ فرق دارند؟ به جان خودم برای اکثرمان یکی است! فقط بعضی‌هایمان تعارف داریم (مثل من) و بعضی‌هایمان هم معذوریت. باقی کارها و صحبت‌ها هم به جویی نیارزد که همانا مفت است!